Pewność siebie często przychodzi dopiero po pierwszej próbie.

W trudnym momencie zmniejsz zadanie

Nie „poznaj nowych ludzi”, tylko: „Może dziś tylko powiesz jednej osobie cześć?”

Nie „wygłoś prezentację”, tylko: „Powiedzmy razem pierwsze dwa zdania.”

Krok ma nadal coś znaczyć, ale powinien być na tyle mały, żeby dało się zacząć. Dobrze, jeśli dziecko ma wpływ na jego wybór. Jeśli nawet ten krok jest za duży, można go jeszcze zmniejszyć albo odłożyć.

Potem zbudujcie własny „pierwszy stopień”

W The Confident, Mindful & Happy Me Adventure duży cel zmienia się w schody. Na górze jest to, czego dziecko chce spróbować lub się nauczyć. Niżej — małe etapy.

Zróbcie to później, kiedy nie ma presji. Narysujcie schody i wybierzcie tylko pierwszy stopień. Możecie właśnie tak nazwać ten sposób: „pierwszy stopień”.

Następnym razem, kiedy pojawi się „nie dam rady”, wystarczy pytanie: „Jaki jest pierwszy stopień?”

Po próbie zauważ dowód, nie tylko wynik

Nawet jeśli nie wszystko poszło idealnie, nazwij to, co naprawdę się wydarzyło: „Byłeś zdenerwowany i mimo to zacząłeś.” „Poprosiłaś o pomoc.” „Spróbowałeś inaczej.”

To są małe dowody, z których dziecko może budować własne przekonanie: „Mogę nie być pewny, a mimo to spróbować.”

Z czasem „nie umiem” może zmienić znaczenie

Nie musi oznaczać końca. Może zacząć znaczyć: „Jeszcze nie umiem. Od czego mogę zacząć?”

Właśnie dlatego pierwsza próba jest tak ważna. Nie musi być perfekcyjna. Ma dać dziecku pierwszy własny dowód.